#Larp „Bądź jaki bądź”

„Bądź jaki bądź” to dramat obyczajowy inspirowany muzyką i subkulturą grunge. Gra opowiada historię grupy młodych dorosłych, którzy mierzą się z problemami powszechnymi w tych czasach na północnym zachodzie Stanów Zjednoczonych — biedą, brakiem perspektyw, izolacją kulturową. To opowieść o rezygnacji, próbie znalezienia swojego sposobu na szczęście i przynależności do społeczności.

Larp nie odzworowuje konkretnych postaci ani wydarzeń historycznych, ale silnie opiera się na tekstach źródłowych oraz wydarzeniach, które doprowadziły do powstania subkultury grunge. Chcemy pokazać ten nurt zgodnie z prawdą, jego nuansami i wewnętrznymi sprzecznościami, bez spłycania do „grupy rozwrzeszczanych dzieciaków”. W materiałach do larpa znajdują się piosenki, grafiki, wiersze i obrazy autorstwa przedstawicieli tej subkultury. Od graczy nie jest wymagana żadna dodatkowa wiedza — wszystko, co niezbędne, znajduje się w materiałach do gry.

Gra pozwoli doświadczyć wycinka życia członków subkultury — tego, jak mogła wyglądać ich codzienność i jak spędzali wolny czas na zwykłej sobotniej imprezie. Prawdopodobnie nie będzie to najbardziej przełomowy wieczór w ich życiu, a sama gra nie przewiduje spektakularnych wydarzeń wprowadzanych z zewnątrz.

Grunge to styl muzyczny i subkultura, które powstały w połowie lat 80. w stanie Waszyngton i okolicach Seattle. Muzyka grunge czerpie z punk rocka, heavy metalu i indie rocka — charakteryzuje się mocno zniekształconym brzmieniem gitar elektrycznych i większą uwagą poświęcaną przekazowi tekstów piosenek. Ideą grunge’u jest też odrzucenie teatralności i przesadnej formy popularnych w latach 80. zespołów glam rockowych na rzecz treści przekazu. Najbardziej znani przedstawiciele gatunku to tzw. „Wielka Czwórka z Seattle”: Nirvana, Pearl Jam, Alice in Chains oraz Soundgarden.

Akcja larpa toczy się w Seattle w roku 1989, w niewielkim klubie The Central. Koncerty dla kilkunastoosobowej publiczności, złożonej głównie ze znajomych i członków innych zespołów, były wówczas bardzo powszechne — i to właśnie dzieje się na larpie.

Ten obszar Stanów Zjednoczonych był mocno odizolowany kulturowo, bardzo oddalony od Los Angeles, gdzie powstawała znana, mainstreamowa muzyka — dlatego silnie rozwijała się lokalna scena muzyczna. USA w tym okresie wchodzą w recesję, a pokolenie wychowane przez baby boomers zdaje sobie sprawę, że ich dorosłość będzie wyglądać zupełnie inaczej niż dorosłość rodziców: słabe zarobki i olbrzymie bezrobocie po dostatku lat 80.

Dlatego nowe pokolenie odwraca się też od kultury lat 80. — wypolerowanych piosenek o imprezach, szybkim, łatwym i dostatnim życiu bez trosk. To nie była rzeczywistość tych ludzi. Ich codziennością była praca na rybackim kutrze za marne grosze w deszczowej pogodzie Seattle. Grunge określany jest jako „głos pokolenia X”, nazywanego w USA również „latchkey generation” — pokoleniem dzieci z kluczem na szyi, wracających ze szkoły do pustego domu.